สัปดาห์แรกกับ “ยูโร 2008″: 03.06.08 – 10.06.08

ก่อนอื่นคงต้องขออภัยคุณผู้อ่านทุกท่านอย่างแรงครับที่ผมพลาด “ไม่ได้ส่งงาน” วันเสาร์ที่แล้วเนื่องจากลืมจริง ๆ เพราะเปลี่ยนประเทศใหม่ไปอยู่สวิตเซอร์แลนด์เลยยังงง ๆ กับบรรยากาศใหม่ ๆ อยู่

และณ.เวลาที่อ่านบทความนี้กันอยู่ ฟุตบอล “ยูโร 2008″ ก็เดินทางครบ 1 สัปดาห์แรกไปแล้ว และจากวันพรุ่งนี้…วันอาทิตย์ที่ 15 มิ.ย.เป็นต้นไป รอบแรกนัดสุดท้ายก็จะเตะชี้ชะตากันแล้วเช่นกัน

ด้วยความจำเป็นที่ต้องรีบปิดต้นฉบับตั้งแต่วันอังคารหลังเกม สเปน – รัสเซีย ที่ดาวิด บีญ่า ประเดิมซัด “แฮตทริก” แรก และน่าจะเป็น “แฮตทริก” เดียวในทัวร์นาเมนท์นี้ ผมจึงอยาก + ทำได้แค่เพียง “สรุป” สถานการณ์ “ยูโร 2008″ ในมุมแบบของตัวเองตั้งแต่วันที่ 3 มิ.ย.(เดินทางไปถึง) – 10 มิ.ย.2008 มาฝากแล้วกันนะครับ

เรื่องราวน่าสนใจทั้งที่ประทับใจ/เหนื่อยหน่ายชีวิตนั้นมีมากมายครับตั้งแต่ Day 1 ยังไงในส่วนรายละเอียดนี้ รบกวนไปอ่านได้ในบล็อกของผมที่ khaimukdam.wordpress.com ก็แล้วกัน เพราะที่นั่นจะมีครบแทบ “ทุกมิติ” ของยูโรในมุมแบบของผมเป็น “ไดอารี” ที่เขียนทุกวันพร้อมภาพสวย ๆ

ส่วนวันนี้เรามาว่ากันที่ “ไฮไลต์” หัวกะทิจริง ๆ ของผมจะดีกว่านะครับ:

1.ในส่วนนักข่าว…ครั้งนี้แปลกตรงที่ไม่มีรถ Shuttle bus รับส่งจากสถานีรถไฟหลักสู่ตัวสนามแข่งขัน

นักข่าวต้องเดินเหมือนแฟนบอล อย่างเช่น 2 กิโลเมตรที่อินส์บรุก แถมมีขึ้นเขาเล็กน้อยที่จริง ๆ ผมก็ไม่ได้รังเกียจอะไร แต่บางครั้งมันไม่สะดวกอย่างมาก เพราะเราต้องรีบมารับตั๋วฟุตบอล หรือรีบมาทำงาน + ส่งงาน

การใช้เส้นทางเดียวกับแฟนบอลยังทำให้ต้องฝ่าด่านการตรวจบัตร/กระเป๋าสัมภาระยาวนานอีกด้วย

อย่างไรก็ดีครับ ข้อดีสำหรับการเดินทางยังคงเหมือนเมื่อ “บอลโลก 2006″ ที่ผ่านมาที่บัตรคล้องคอ Accreditation สามารถใช้แทนตั๋วโดยสารทุกชนิดชั้น “เฟิร์สตคลาส” ได้หมด ยกเว้นแค่ “เครื่องบิน” เท่านั้น 55

ผมเองได้รับประสบการณ์สุดยอดเพิ่มเติมในส่วนนี้ด้วยการไปล่องเรือชมทะเลสาบที่เมืองอินเตอร์ลาเกนกว่า 2 ชั่วโมงอันเป็น “ประสบการณ์” นอกเหนือการไปชมบอลเฉย ๆ ที่จะไม่มีทางรู้ลืมเลย

โดยในส่วนนี้คิดเป็นค่าใช้จ่ายแตะ 50,000 บาทได้สบาย ๆ ทั้งทัวร์นาเมนท์ครับ

สุดท้ายคือการใช้อินเทอร์เน็ตที่งวดนี้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ว่า “ฟรี” จริง ๆ ทั้งในสนาม และบริเวณ SMC (Stadium Media Centre) ของผู้สื่อข่าวที่เป็นระบบ “ไร้สาย” ทั้งหมด

เรียกได้ว่า กระดิกแข้งขาพิมพ์งานไปดูบอลไปแล้วส่งงานหลังแข่งได้เลยโดยไม่ต้องเสียบปลั๊กต่อสายเคเบิ้ลใด ๆ ให้ยุ่งยาก

อ้อ…มีน้ำแร่ให้ดื่มฟรีด้วยครับ แม้จะไม่ค่อยพอแต่ก็เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เช่นกัน และเบียร์ “คาร์ลสเบิร์ก” สปอนเซอร์หลักก็ฟรี ทว่า “น้ำดำ” สปอนเซอร์หลัก และเครื่องดื่มอื่น ๆ ไม่ฟรีครับ

2.แฟนบอล…จุดนี้เรียนตรง ๆ ครับว่า กว่า “ยูโร 2008″ จะเริ่มก็ปาเข้าไปอย่างน้อย 1 วันก่อนพิธีเปิด 7 มิ.ย.2008 ที่ “แฟนโซน” แต่ละเมืองทั้ง 8 เมืองเปิดอย่างเป็นทางการ

และสำคัญที่สุดก็คือ แฟนบอลแต่ละชาติก็เริ่มทะยอยมาถึงแล้วจริง ๆ ในเวลาที่ก่อนหน้านั้นต้องยอมรับเลยว่า แฟนบอลเจ้าถิ่นทั้ง 2 ประเทศ “ตื่นตัว” แค่ระดับหนึ่งเท่านั้นโดยอาจเป็นเพราะสวิส และออสเตรียเป็นประเทศเล็ก ๆ ประชากรน้อย และฟุตบอลไม่ได้ประสบความสำเร็จอะไรในเวทีโลก

เหตุผลอื่น ๆ ก็เช่น “ฝนตก” มาตลอดสัปดาห์ก่อนนัดเปิดสนามระหว่าง สวิส – สาธารณรัฐเชก ที่ทำให้แฟนบอลกลุ่มชอบเฮฮาแนว Backpackers ไม่มาที่ “แฟนแคมป์” จุแฟนได้ประมาณ 2,500 คนต่อชาติเนื่องจากกลัวเฉอะแฉะ

หรือ “เศรษฐกิจ” ทั่วโลกที่ย่ำแย่ เฉพาะอย่างยิ่งแฟนบอลขาใหญ่เจ้าประจำจากเอเชีย อย่าง ญี่ปุ่น ที่บอกตรง ๆ ครับว่า ไม่เห็นเลยในทัวร์นาเมนท์นี้

พรรคพวกนักข่าวซี้ ๆ จากแดนปลาดิบก็แทบไม่เจอหน้าคุ้น ๆ มาทำข่าวอีกเช่นกันอันเป็น “บรรยากาศ” ที่ยอมรับครับว่า “แปลก ๆ” และ “แปร่ง ๆ”

และก็สนามแข่งขันระดับความจุเฉลี่ยแค่ 30,000 ที่น้อยกว่าสนามมาตรฐานในลีกหลัก 5 ลีกยุโรปที่ต้องมี 4 – 5 หมื่นอยู่มาก แฟนบอลที่ไม่มีตั๋วเลยไม่อยากมาเสี่ยงเอาดาบหน้ากับตั๋วผี แม้จะมี “แฟนโซน” รองรับก็ตาม

สำคัญที่สุดก็คือ การตกรอบของอังกฤษก็ทำให้แฟนบอลหลัก 2-3 หมื่นคนหายไปเช่นกันพร้อม ๆ กับความ “คึกคัก” ตามจัตุรัส และจุดสำคัญของแต่ละเมืองที่แฟนผู้ดีเป็นอันดับหนึ่งมาตลอดเรื่องสร้างสีสันให้เกิดขึ้น

3.จุดเริ่มต้นที่แท้จริง…นอกสนามก็แน่นอนครับว่าเป็นบรรยากาศที่เมืองบาเซิลก่อนนัดเปิดสนามที่เจ้าบ้าน สวิสแพ้สาธารณรัฐเชคไป 0-1 และเมืองบาเซิลอาบไปด้วย “สีแดง” ของทั้ง 2 ทีมที่มีสีแดงเป็นสีหลักประจำชาติเหมือนกัน

อีกส่วนก็เพราะบาเซิลเป็นเมือง “นานาชาติ” หรือ Cosmopolitan ที่สุดของสวิสที่มีคนต่างชาติมากที่สุดอันน่าจะทำให้ “พร้อม” ที่สุดกับเทศกาลฟุตบอลระดับนานาชาติแบบนี้ + สนามบอลก็ใหญ่ที่สุดในสวิส (ก็ยังแค่ 4 หมื่นคนเท่านั้น)

จากนั้นที่ไม่พูดไม่ได้ก็คือ “กองเชียร์” อันดับ 1 ประจำทัวร์นาเมนท์ที่ตำแหน่งนี้ตกเป็นของกองเชียร์ดัตช์แน่ ๆ เพราะวันจันทร์ก่อนเกมถล่มอิตาลี 3-0 กองเชียร์กังหันลม “ก่อตัว” แทบทุกหัวระแหงในเมืองเบิร์นที่ผมตั้งมั่นอยู่กันตั้งแต่เที่ยงเศษทั้งที่บอลเตะตั้ง 2 ทุ่ม 45 ตามเวลาท้องถิ่น

โดยที่ผ่านมาตลอดสัปดาห์แรก ผมไม่เห็นแฟนบอลชาติใด มีจำนวนมาก และเชียร์บอลได้เฟรนด์ลีย์ + สนุกสนานเท่ากับแฟนบอลดัตช์นะครับ

ในสนาม…ก็ต้องเป็นเกม เนเธอร์แลนด์ – อิตาลี เช่นกันที่ “จุดพลุ” สตาร์ตความมันเร้าใจของทัวร์นาเมนท์นี้ที่ 8 นัดแรกผมเพิ่งเห็น “เม็กซิกัน เวฟ” หรือการเล่นคลื่นในสนามแค่ 2 เกม: ฝรั่งเศส – โรมาเนีย และสเปน – รัสเซีย (เพราะเกมไม่สนุก, เกมขาด ฯลฯ)

นอกนั้นถือว่า แต่ละทีมมีความพยายามเล่นเกมรุกกันพอสมควรใน”ยูโร 2008″ ครั้งนี้ที่ผมพูดตั้งแต่ก่อนทัวร์นาเมนท์จะเริ่มต้นแล้วว่า ชอบโปรตุเกสมากที่สุด

เอาล่ะครับ เสาร์นี้เอาแค่เรียกน้ำย่อยพอท้วม ๆ ก่อนแล้วกัน ไว้เสาร์หน้าค่อยมาว่ากันต่อกับประเด็นแบบ “เกาะติด” ยูโร 2008 ที่น่าสนใจในมุมแบบผมนะครับ

(เป็นข้อเขียนล่าสุดจาก “เดลินิวส์” ฉบับวันเสาร์ที่ 14 มิ.ย.คับ)

——————–

รีบอ่านหน่อยนะ…

1.หัวข้อที่มีเครื่องหมาย ***ต่อท้าย

2.และที่มีคำว่า Up Date!!! นำหน้านะก๊าบ!